آگاهى دارند و از دشمنان ما تبرى كرده و دورى نموده‌اند ، در معاشرت با آنها و ارج نهادن به مقام والاى آنان ، مرا با بهترين و نيكوترين سرپرستى و حمايت‌هايت مجهز كن . پس معلوم مىشود كه ملاك قرار دادن امام زمان عليه السلام در دوستىها و دشمنىها ، امتياز ويژه‌اى است بر كسانى كه آن را مراعات مىكنند . دوم : از مهم‌ترين رفتارهاى انسانى در مورد ديگران اين است كه بتواند خودش را در مقام بلند انسانى نگهداشته و بدون كمترين اثر پذيرى از برخورد و رفتار ديگران هميشه رفتار و برخوردهاى شايسته‌اى را از خود نشان دهد ، چون اگر چنين نباشد و هركس به مانند ديگران كه با او برخورد مىكنند ، رفتار نمايد ، انسان بودنش را زير پا گذاشته است ، و لذا حضرت در اين دعا مىگويد : اجْعَلْنِي اللَّهُمَّ أَجْزِي بِالْإِحْسانِ مُسِيئَهُمْ . . . خدايا به من توفيقى عنايت كن و مرا در وضعيتى قرار بده كه در مورد هركس به خصوص از همسايگان و دوستانم ، به بدى كنندگانشان ، نيكى و محبت ، و از ستمگرانشان ، صرف‌نظر نماييم ، و در مورد همه آنها نيك‌نگر و نيك انديش و با نيكى و مهربانى معاشرت كنم ، چشمانم را از نگاه كردن به محارم آنها بسته ، بر همه فروتن و متواضع ، به دردمندانشان مهربان و همدردى كننده ، در پشت سرشان محبت خود را به آنها آشكار كنم و خوشحالى آنان را براى هميشه آرزو كنم . خدايا همسايگان و دوستانم را در مورد من اين چنين قرار بده ، تا به وسيله همديگر خوشبخت شويم . يعنى هر رفتارى كه من بر خودم خواستم به آنها نيز مرحمت كن تا در مورد من آنها نيز به چنين اخلاق و رفتار زيبا مزيّن باشند .